پاســــــــاوان

و..........

            پیدایت می شود

درست مثل همیشه

                           و باز مرا به خاطر می آوری

 

دلم دوباره می شکنه        دلم دوباره خستشه        قصه دوباره قصه        آب و خاک و آتشه

خدا تورو نقاشی کرد        رنگی رنگی آفرید        بعدش برات از آسمون      دو چشم آفتابی خرید

اونوقت منو نقاشی کرد       دلم سیاه خودم سفید       اما به جای آسمون       تو آیینه منو کشید

                   

یه جایی پشت پلک من        خاطره هات تو قفسن      زندونیایی ابدن        تا به دل من برسن

تواین سکوت بی دریغ         خاطره ها مو خط نکش        

با اینهمه رنگ قشنگ          نقاشیــا تو بد نکــــــش

 

                            بیا منو نقاشی کن         خودم سفید دلم سفید

                                                                                    خوشا به حال اون دلی که آدما رو آفرید

 

   pasavan

|+| نوشته شده توسط صدیقه امیدی در دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385 ساعت 18:3 |

و...............

         پیدایت میشود

                              و باز مرا به خاطر می آوری                  

|+| نوشته شده توسط صدیقه امیدی در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 ساعت 22:47 |

سلام. آمده ایم .نه برای من . بل برای ما تا بگوییم آنچه را که نگفته ایم:حکایت دردها و رنجها ، نداریهاو ندانی ها، فقر و فلاکت و هلاکت و.....................و خوشه های  رنگ پریده گندم                                               

|+| نوشته شده توسط صدیقه امیدی در یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385 ساعت 12:43 |