پاســــــــاوان

ميگن از راه ميرسي با يه كالسكه نور               با پشيموني بازم مثل ديروزاي دور                     

منوتو قدم زديم نو خيابوناي دل               تو كتاب قصه ها رو ديوار كاه وگل    

 روي مهتاب رو حوض دخترك تاب ميخوره  پسر از دستاي اون  دوباره اب ميخوره                                 پسرك قد مي كشه       قد اطلسي تو باغ                 مثل رويا ميمو نه ياد اون وچلچراغ                          يكي از خونه ميره                دوتا چشم چشم براه                                                                        كاش ميپرسيدم ازت به چه جرمي يا گناه             

 پاييز خيابونا سوت وكور گلدونا                              التماست ميكنم محض ديروزا بيا                             ميگن از راه ميرسي       بايه كالسكه نور     با پشيموني بازم مثل ديروزاي دور                   

 

|+| نوشته شده توسط صدیقه امیدی در چهارشنبه سوم آبان 1385 ساعت 10:42 |