پاســــــــاوان

یه روز از سایه من میمیرم اما

تو از پشت دلم سر میکشی باز

یه فروردین که تا سه میشماری

یه قائم موشک بی ساز و آواز

میشه رد شد همیشه از سیاهی

نشستو آسمونو ساده تن کرد

یه خط قرمز ممتد کشیدو

یه خرداد سپیدو سهم من کرد

شاید بارون روی چترا بباره

ولی ما دستامون پل میشه همزاد

یه بال رنگی رنگین کمون باز

میشینه روی شونش شکل فریاد

ما از دنیا چی میخوایم بال رنگی

یه دنیای قشنگ سبزو روشن

یه فانوس سپید بی تکلف

یه فردایی که باشه مال تو، من

|+| نوشته شده توسط صدیقه امیدی در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 12:20 |