شب و بهانه آخر             من و سکوت یه تردید                   صدای پنجره خسته است          سفر به سایه خورشید

نشسته رو تن سردت        تب ترنم بارون             رسید به آخر قصه                                   من و شبای خیابون

یه روز دوباره ترانه               گره به تار دلم زد            کجا دوباره رسیدی                               از انحنای تب و مد

بازم دوباره خیابون              غم نگاه تو خالی             دو دست ، غریبه وتنها                         یه قصه ، قشنگ و خیالی

دو تا ستاره یه خورشید           که رمز قصه رو پرسید              تو و شبای خیابون                یکی که سایه رو فهمید

و قصه دوباره ورق خورد               و تو به سایه رسیدی             مرا به سایه سپردی              مرا چه ساده ندیدی