برای ستاره هایی                 که از سرب گداخته               زاده نمی شوند

بدستم رسید                  اولین نامه ات                در هجوم بی رحمانه یک جنگ

که جهانی نبود                دلم به چکاچک زنجیرها شکست

حالا چای می نوشیم               در یک بعد از ظهر پائیزی

تمام نمی شویم، باد نمی آید                        کیک تولد نمی خوریم

نمی رقصیم                 و می سپاریم همدیگر را

  به دست نسیمی

                                               که نمی وزد